Δίχως άλλα λόγια...

Αρκετά! Ο Αθηνών Ιερώνυμος για τη νέα τραγωδία στη Μεσόγειο.

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος τη δήλωση - κραυγή του αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου για τη νέα τραγωδία στη Μεσόγειο. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο:


“Τριακόσια, τετρακόσια… επτακόσια. Δεν πρόκειται για δισεκατομμύρια που πρέπει να ανευρεθούν. Ούτε αριθμούς που αφορούν εθνικές οικονομίες ή όσα καθημερινά καθορίζουν οι “αγορές”. Μιλάμε για ανθρώπινες ψυχές. Για ανθρώπους, πατεράδες, μανάδες, παιδιά, ακόμη και βρέφη που πνίγηκαν, μόλις πριν λίγες ώρες, στη θάλασσα της Μεσογείου. Ανθρώπους που έψαχναν ένα ασφαλές καταφύγιο στην Ευρώπη. Γιατί γνώριζαν, είχαν ακούσει, τους είχαν υποσχεθεί αυτοί οι δουλέμποροι, ότι εκεί που γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός η ανθρώπινη ζωή είναι σεβαστή και προστατεύεται και, μάλιστα, της δίδεται απόλυτη προτεραιότητα. Τι απ’ όλα συνέβη προχθές; Πρόσφατα στο Αιγαίο; Πριν από μερικούς μήνες στη Λαμπεντούζα; Τίποτα. Απολύτως τίποτα.

Αρκετά! Η αγανάκτηση μας συμπυκνώνεται σε αυτή τη λέξη. Η ευθύνη για όσους επιτρέπουν να συμβαίνουν αυτές οι τραγωδίες, είτε προκαλώντας τις, είτε μη αντιμετωπίζοντάς τις, είναι τεράστιες.

Ποια έκτακτη σύνοδος έγινε για τους χιλιάδες ανθρώπους που χάθηκαν στις θάλασσες της Μεσογείου; Πόσοι αρχηγοί κρατών μέσα στο σαββατοκύριακό τους ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτή την τραγωδία; Πόσοι επικοινώνησαν μεταξύ τους, πόσοι ξαγρύπνησαν σε “συνόδους κορυφής” για να βρουν λύση σε αυτό το πρόβλημα και να εξετάσουν τρόπους να φιλοξενήσουν ανθρώπους που φεύγουν με σαπιοκάραβα από την αφρικανική ήπειρο για την ευρωπαϊκή γη; Οι δηλώσεις συμπάθειας, τα συλλυπητήρια τηλεγραφήματα, τα ρεπορτάζ των διεθνών Μ.Μ.Ε. δεν αρκούν, δεν σώζουν ζωές. Ήρθε ο καιρός να σηκώσουμε όλοι μας τα μανίκια, να βρούμε όλοι μαζί τη λύση που απαιτείται για να σταματήσουν αυτές οι τραγωδίες.

Σταματήστε τους δουλέμπορους που υπόσχονται ταξίδια χωρίς επιστροφή σε γονείς που ψάχνουν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα βρέφη τους. Σταματήστε τους πολέμους που προκαλούν τα κύματα προσφύγων. Σταματήστε όσους κερδοσκοπούν στην πλάτη απελπισμένων φτωχών ανθρώπων που επενδύουν το βιος τους για μία ελπίδα που καταλήγει να μην έχει αντίκρυσμα και τους κοστίζει τη ζωή τους.

Δεν ψάχνουν πλούτη αυτοί οι άνθρωποι. Δεν αναζητούν ανέσεις. Ελπίζουν σε μία ήρεμη ζωή, μακριά από το κυνήγι που περνούν στις πατρίδες τους. Μία ζωή με ασφάλεια, χωρίς κινδύνους. Αυτά τα “λίγα” ζητούν. Έστω, το ένα δέκατο, της φυσιολογικής και ήρεμης ζωής που ζούμε εμείς οι Ευρωπαίοι. Με τα καθημερινά μας άγχη και με τις αγωνίες μας.
Ούτε ένα πιάτο φαγητό, ούτε μία κουβέρτα αρκεί για να αντιμετωπιστούν τα κύματα των προσφύγων και των μεταναστών. Δεν χωρούν πολιτικά παιχνίδια και “ισορροπίες” για βάρκες που πλημμυρίζουν από ανθρώπινες ψυχές και δεν προφταίνουν καν να απομακρυνθούν από τις ακτές της Μεσογείου. Χρειάζεται τόλμη, αποφασιστικότητα και να αναληφθεί δράση από όλους όσοι μπορούν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση αυτού του τεράστιου προβλήματος που συνιστά, πια, ντροπή για τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Ενώνουμε τις προσευχές μας για την ανάπαυση των ψυχών αυτών των θυμάτων. Ας ενώσουμε, επιτέλους, και τις προσπάθειές μας για να είναι τα τελευταία θύματα που χάνονται σε αυτό το ταξίδι. Για ένα καλύτερο αύριο αυτών των ανθρώπων, ώστε στην αντίπερα όχθη να τους περιμένει η ελπίδα και να μην καραδοκεί ο θάνατος.”

Για το Αντιρατσιστικό Νομοσχέδιο

Τη Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου, στις 12:00 το μεσημέρι, στην Αίθουσα του ΔΣΑ Αθηνών, το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ με τη συμμετοχή πολλών φορέων οργάνωσε συνέντευξη τύπου με θέμα το Αντιρατσιστικό Νομοσχέδιο. Στο πλαίσιο αυτό προσκλήθηκε να συμμετάσχει και η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού. Με τη σύμφωνη γνώμη της διαχείρισης της Πρωτοβουλίας είχα τη χαρά και την τιμή να την εκπροσωπήσω.

Η εισήγησή μου, που εκφράζει και τη συνόλη διαχείριση, είχε ως εξής:

"Ευχαριστώ το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ για την πρόσκληση στη σημερινή συνέντευξη τύπου, για ένα θέμα κοινού ενδιαφέροντος, όπως είναι το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ευχαριστώ τόσο για την ευκαιρία που έχουμε να παρουσιάσουμε τις δικές μας θέσεις σε ένα ζήτημα ζωτικής σημασίας, όσο και γιατί οι αφηγήσεις εκπροσώπων ποικίλων φορέων συμπληρώνουν και βαθαίνουν και τη δική μας κατανόηση του φαινομένου της ρατσιστικής βίας, την οποία κι εμείς από την πλευράς μας, κάπως ανάλογα, την προσλαμβάνουμε στην κοινωνία. Μια σειρά νομοτεχνικών θεμάτων που αναλύθηκαν σε βάθος συνέβαλαν επίσης και στη δική μας λεπτομερέστερη εμβάθυνση στα τεχνικά ζητήματα του υπό ψήφιση νομοσχεδίου.

Εκπροσωπώ την Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού, μια ανεξάρτητη διαδικτυακή πλατφόρμα, για την ακρίβεια μια ομάδα στο facebook, που αριθμεί 670 μέλη.

Η Πρωτοβουλία Χριστιανών ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2012, προκειμένου να καταπολεμήσει τα φαινόμενα του Εθνοφυλετισμού, Νεοναζισμού, Νεοφασισμού και ειδικότερα το ρίζωμά τους μέσα στον κοινωνικό χώρο της Εκκλησίας, παρά την καταφανή, καταστατική και ολοκληρωτική αντίθεσή τους με τη χριστιανική διδασκαλία. Στο πλαίσιο των δράσεών μας, συνταχθήκαμε εξαρχής με το αίτημα της σαφούς εκκλησιαστικής καταδίκης αυτών των φαινομένων στη σύγχρονή τους έκφραση. Για το μείζονα αυτό στόχο της δράσης της Πρωτοβουλίας μας συγκεντρώνουμε υπογραφές στην διαδικτυακή πλατφόρμα του go-petition. Μια τέτοια συνοδική απόφαση ελπίζουμε να ανασχέσει σημαντικά τη διείσδυση του ρατσισμού σε ένα χριστιανικό αλλά πολιτικά απαίδευτο κοινό συμπολιτών μας.

Δεν εξαντλούμαστε όμως στον ένα και μοναδικό στόχο. Ενδιαφέρει η καταπολέμηση αυτών των φαινομένων στο πεδίο των ιδεών και της πολιτικής πράξης, στο πεδίο του λόγου αλλά και του δρόμου, στις πλατείες, τις ενορίες, τις γειτονιές. Για το σκοπό αυτό ενθαρρύνουμε τα μέλη μας να αλληλεπιδρούν και να συνεργάζονται με κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς για τη δημιουργία ενός πλατιού αντιφασιστικού μετώπου.

Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοναζισμού, Νεοφασισμού εκτιμά ότι το κύριο αίτιο για την αδυναμία αντιμετώπισης του φασιστικού φαινομένου σήμερα δεν είναι η έλλειψη νομικών εργαλείων. Στη διαρκή υπονόμευση του δημοκρατικού πολιτεύματος και στην περιστολή του Κράτους Δικαίου, που βαθμιαία δίνει τη θέση του σε ένα Κράτος Έκτακτης Ανάγκης, οφείλουμε να αναζητήσουμε τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος και όχι στην έλλειψη νομικού πλαισίου. Εκτιμούμε επίσης ότι ακόμα και το άριστο νομικό πλαίσιο θα είναι ανίκανο να καταπολεμήσει την έξαρση του φασιστικού φαινομένου, για όσον καιρό θα ενδημούν φαινόμενα απουσίας πολιτικής βούλησης από μεριάς των οργάνων της συντεταγμένης Πολιτείας για την εφαρμογή του στην πράξη.

Έστω κι έτσι όμως, θεωρούμε ότι ένας αντιρατσιστικός νόμος πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή προκειμένου για καλύτερη, πληρέστερη και εγκυρότερη αντιμετώπιση της ρατσιστικής, φασιστικής και νεοναζιστικής πλημμυρίδας.

Καθώς επίσης και για την αντιμετώπιση της ρητορικής του μίσους, που δεν είναι διόλου ασύνδετη αλλά έχει αιτιώδη σχέση με την εμπέδωση της μισαλλοδοξίας και της πολιτικής του μίσους στο πεδίο της πράξης.

Στο πλαίσιο αυτό δηλώνουμε ικανοποίηση για την απόφαση της ΔΙΣ (Διαρκούς Ιεράς Συνόδου) της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έμμεσα απέκρουσε αιτήματα από πλευράς κάποιων Ιεραρχών για καταψήφιση του νόμου, αιτήματα που εκφράστηκαν σε γλώσσα ανοίκεια επιτακτική και άκρως ασυνήθη. Το αστήριχτο και ουσιωδώς αθεολόγητο των παρόμοιων αιτημάτων έχουμε και ως Πρωτοβουλία πολύ έγκαιρα επισημάνει. Επιπλέον, σημειώνουμε με χαρά την πρώτη επίσημη συνοδική τοποθέτηση ότι: «Η Εκκλησία της Ελλάδος επί χρόνια τώρα βοηθεί και περιθάλπει χιλιάδες νομίμων και παρανόμων μεταναστών, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστεως και φυλετικής καταγωγής, ακόμη και σήμερα εν μέσω της οικονομικής κρίσεως. Επιπλέον, διδάσκει όχι απλώς την ανοχή απέναντι στον «άλλον», όπως επιδιώκεται με το νομοσχέδιο, αλλά – πολύ περισσότερο – την έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον».

Η απόφαση αυτή είναι σταθμός και σημαντικό βήμα για την πλήρη και ολοσχερή καταδίκη του εθνοφυλετισμού, νεοφασισμού και νεοναζισμού από τη Σύνοδο της Ιεραρχίας.

*

Σε ό,τι αφορά το υπάρχον υπό συζήτηση νομοσχέδιο, μερικώς εφαρμογή μιας ευρωπαϊκής οδηγίας, διατηρούμε πλείστες όσες επιφυλάξεις.

Ο ένας λόγος για τις επιφυλάξεις είναι οργανικός και συνδέται με τον γενικότερο πολιτικό βίο των εισηγητών και της κυβέρνησης εν όλω. Δεν μπορούμε να παρασιωπήσουμε τη γενική μας πολιτική εκτίμηση για τις πρωτόγνωρες και απαράδεκτες πρακτικές σε βάρος των μεταναστών, για την ίδρυση στρατοπέδων συγκέντρωσης για αυτούς στη χώρα μας, αλλά και για τη γενικότερη αυταρχικοποίηση, αλλοίωση και διαρκώς αυξανόμενη καταστολή, που καθιστούν τη χώρα απλώς μια σκιώδη δημοκρατία. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι η κυβέρνηση εξέθρεψε επί μακρόν η ίδια τον φασισμό και τον ρατσισμό, και πολύ όψιμη και αμφίβολη είναι η προσπάθεια για να τον περιστείλει.

Ο άλλος λόγος συνδέεται με το περιεχόμενό του. Επιφυλασσόμαστε για την αοριστία τού νομοσχεδίου σε πλείστα όσα ζητήματα, και δεν κρύβουμε την ανησυχία μας για τυχόν στρεβλή χρησιμοποίησή του για αλλότριους σκοπούς: σε βάρος των κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά και για την καταστολή κινημάτων.

Ειδικότερα, θεωρούμε ιδιαίτερα λυπηρό ότι το νομοσχέδιο αποτυγχάνει να περάσει από το επίπεδο του λόγου στην πράξη, αποφεύγοντας να καθορίσει το ρατσιστικό έγκλημα, ή έγκλημα μεικτού κινήτρου (όπως στη Μανωλάδα Ηλείας) ως ιδιώνυμο.

Ακόμα και στο επίπεδο του λόγου δεν συμπεριλαμβάνει ρητά όλες τις μορφές ρητορικής του μίσους, παρά τα πολλά παρατηρούμενα κρούσματα βίας εναντίον ομοφυλόφιλων ή διεμφυλικών συνανθρώπων μας.

Δεν περιλαμβάνει καμία ρήτρα νομικής προστασίας θυμάτων (και ασφαλώς ούτε και μαρτύρων), με αποτέλεσμα τα περιστατικά ρατσιστικής βίας σε βάρος μεταναστών να μην μπορούν επί το πλείστον ούτε να καταγγελθούν.

Τέλος, εξαιρεί από τις προβλέψεις του τα δημόσια πρόσωπα και τους δημόσιους φορείς, αφήνοντας στο απυρόβλητο τον θεσμικό ρατσισμό. Στην Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού έχουμε πολλές φορές επισημάνει ότι η γενική και αόριστη καταπολέμηση της βίας συχνά σκεδάζει την ουσία του ζητήματος, ότι η βία είναι κατά κύριο λόγο συστημική, θεσμική και κρατική βία, και εκεί πρέπει κανείς κατά κύριο λόγο να κατατείνει τη δράση του.

Επιφυλλασσόμαστε επίσης σε ό,τι συνιστά φραγμό στην ελευθερία έκφρασης, ακόμα και της επιστημονικής έρευνας, και είναι ακατανόητη σ’ εμάς η ποινικοποίηση των ιστορικών θεωρήσεων, όποιο ζήτημα και να αφορούν. Αντιθέτως φοβούμαστε ότι κάθε πιθανή δημοκοπική ανοησία θα περιβληθεί την αίγλη της διωκόμενης άποψης, ενώ σε γνήσια ερευνητικούς σκοπούς θα τεθούν ενδεχομένως φραγμοί και εμπόδια.

Τέλος, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τον τραγέλαφο γύρω από το ίδιο το νομοσχέδιο, με τις επανειλημμένες αποσύρσεις και επανεισαγωγές του, που συνιστά θλιβερή εικόνα του επιπέδου λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών και του Κοινοβουλίου στη χώρα μας.

Με όλες αυτές τις επισημάνσεις επιστρέφουμε στο αρχικό: να τονίσουμε ότι δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το ρατσισμό κλείνοντας παράλληλα το μάτι σε αυτόν και εκθρέφοντάς τον με εισαγωγή θεσμών απαράδεκτων για μια δημοκρατία αλλά και με την ιδεολογική του καλλιέργεια στη βάση της κοινωνίας, με την ολοένα μεγαλύτερη μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας σε θεματολογία προσφιλή στην ακροδεξιά αλλά και με την τυχοδιωκτική αλλίευση στελεχών για την κυβέρνηση και κοινού ως δεξαμενή ψηφοφόρων από το απώτατο ακροδεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος.

Ο ρατσισμός ενδημεί και θεριεύει ως μια ιδιαίτερα ακραία και ειδεχθής μορφή τού επί μακρόν καλλιεργούμενου κοινωνικού αυτοματισμού. Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού κρίνει ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για την αντιμετώπισή του. Εξάλλου, η κοινωνία θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις συμπληγάδες των διαρκών μεταλλάξεων των πολιτικών σχηματισμών της άκρας δεξιάς, στην εξτρεμιστική αλλά και λιγότερο ριζοσπαστική μορφή τους. Για το λόγο αυτό χαιρετίζουμε τη σύνδεση και συνεργασία όλων των αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών δυνάμεων."

Η Κοινωνία μας από Αύριο

Λίγες μόνο ώρες μας χωρίζουν από το κανιβαλικό στάδιο της ιστορίας. 

Αύριο το πρωί 10 η ώρα τίθεται προς ψήφιση με ονομαστική ψηφοφορία το νομοσχέδιο για τις φυλακές τύπου Γ΄.

Είναι έκκληση σε κάθε πολίτη και κάθε χριστιανό ειδικότερα να φωνάξει με όλη τη δύναμή του.

Είναι κατεπείγουσα έκκληση και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Μόνο σήμερα υπάρχει περιθώριο για δράση.

Τη νύχτα είναι ήδη πλέον αργά για οτιδήποτε άλλο εκτός από προσευχή...

"ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με"

...ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με. τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες, Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενοῦντα ἢ ἐν φυλακῇ καὶ ἤλθομεν πρός σε; καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.

Κατά Ματθαίον 25: 36-40

Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού αντιτίθεται στις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές της χώρας και προσβάλλουν την ανθρωπιά και τον πολιτισμό μας.

Το Ευαγγέλιο όχι μόνο δεν θεωρεί τον φυλακισμένο υπάνθρωπο, αλλά τον ταυτίζει με τον ίδιο τον Θεάνθρωπο.

Η συμπαράστασή μας στους κρατουμένους για τα δίκαια αιτήματά τους είναι δεδομένη.

Η εικόνα των φυλακών μιας χώρας είναι εικόνα της χώρας!

Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού αντιτίθεται επίσης στη δημιουργία ιδιωτικών φυλακών υψίστης ασφαλείας σε αυτή τη χώρα. Και θα αγωνιστούμε με όλες τις δυνάμεις μας για να μην περάσουν ΠΟΤΕ τέτοια σχέδια.

ΠΟΤΕ Γκουαντάναμο και ειδικά κελιά. Ανθρώπινες συνθήκες στις φυλακές. Εναλλακτικές μορφές σωφρονισμού ΤΩΡΑ.

Εκκλησία και Φασισμός

Ο πίνακας είναι του ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου.

Ζούμε σε μια εποχή στην οποία όλα είναι ρευστά και αμφίβολα. Η κρίση έχει προκαλέσει, όπως ήταν ιστορικά αναμενόμενο, την άνοδο των κομμάτων της Ακροδεξιάς και την πόλωση κυρίως των ανθρώπων των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων προς αυτήν. Μισαλλοδοξία, φανατισμός, ρατσισμός, αντισημιτισμός, βία κατά των μεταναστών, ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος, όπως έλεγαν κι οι αρχαίοι Λατίνοι.

Ωστόσο, μετά από δυο Παγκοσμίους Πολέμους, θα περίμενε κανείς μιαν άλλη Ευρώπη και κυρίως μια διαφορετική Ελλάδα.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό ούτε κοινωνιολογικό και βασικά δεν είναι εκεί η ρίζα του. Το πρόβλημα είναι κατά βάση θεολογικό. Δυστυχώς, για να μιλήσουμε για τη δική μας πραγματικότητα, υπάρχει μια διόλου ασήμαντη μερίδα που ταυτίζει την Ορθοδοξία με τον συντηρητισμό, με το μισαλλόδοξο φρόνημα και περιμένει κηρύγματα μίσους για να δικαιώσει τις αρρωστημένες σκέψεις της. Λησμονούν όσοι ανήκουν σ’ αυτές τις ομάδες πρώτα απ’ όλα πως ο ιδρυτής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Χριστός, είναι Εβραίος, κι ύστερα την εντολή που έδωσε στους μαθητές Του την ημέρα της Πεντηκοστής «Πορευθέντες μαθητεύσατε ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΘΝΗ …».

Θα αποτελούσε λοιπόν παράβαση της εντολής του ίδιου του Χριστού εάν η Ορθοδοξία γινόταν μια κάστα μόνο για ένα Έθνος. Μπορεί μέσω της ελληνικής γλώσσας και φιλοσοφίας να εκφράστηκε η Θεολογική σκέψη των Πατέρων και σ’ αυτή να γράφτηκαν τα Ευαγγέλια, οι Πράξεις, οι Επιστολές των Αποστόλων καθώς και η Αποκάλυψη του Ιωάννου αλλά το Ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας από τα αρχαία χρόνια γινόταν στη γλώσσα κάθε λαού που προσέγγιζε.

Είναι αδιανόητο για την Ορθόδοξη Εκκλησία να αποτελεί μέρος της φασίζουσας Ακροδεξιάς ακόμη και για λόγους δογματικούς. Η Ορθόδοξη Εκκλησία καλεί τον Όλο άνθρωπο, ως ψυχοσωματική οντότητα, να τελειωθεί μέσω του αγιασμού και εν τέλει της Θέωσης για να κατακτήσει το «καθ’ ομοίωσιν» που έχασε μετά την Πτώση από τον Παράδεισο. Η Ακροδεξιά και κατ’ επέκταση ναζιστική – φασιστική ιδεολογία ζητά να δημιουργήσει μια νέα Αρία φυλή από «τέλειους» σωματικά ανθρώπους, αδιαφορώντας για το πνεύμα, για την ψυχή τους. Είναι αδύνατον, λοιπόν, η Ορθοδοξία και η Ακροδεξιά να συναντώνται στην ανθρωπολογική τους θεώρηση.

Το γεγονός πως υπάρχουν Αρχιερείς με απόψεις συντηρητικές δεν βαρύνει το σύνολο της Ορθοδοξίας. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει κοινωνία προσώπων και όχι εξάρτηση. Υπ’ αυτή την έννοια όλοι είμαστε σε κοινωνία εφ’ όσον δεν υπάρχει αίρεση αλλά αυτό δεν σημαίνει και ταύτιση απόψεων, συμβιβασμός κι όλα αυτά που δημιουργούν μια αίσθηση δυσπιστίας.

Από την πρώτη Εκκλησία υπήρχαν τέτοια θέματα και είναι καταγεγραμμένα στην Εκκλησιαστική Ιστορία. Δεν είναι λίγες οι φορές που μέλη της Άρχουσας Εκκλησίας λειτουργούσαν καλή ώρα όπως κάποιοι σήμερα. Πάντοτε όμως βρίσκονταν άνθρωποι που αντιστέκονταν σθεναρά, με όλες τις συνέπειες, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού!

Είναι άγνωστο στον πολύ κόσμο πως υπάρχουν Πατερικές θέσεις υπέρ των μεταναστών, των προσφύγων, εναντίον του εθνικισμού, κατά της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Αυτή η κοινωνική διάσταση, κατά πάντα προοδευτική, δεν βολεύει ούτε τα ιερατεία να προβληθεί και να αναδειχθεί!

Το ζήτημα όμως είναι πως η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι Αγάπη και στηρίζεται σ’ αυτήν. Κάθε προβληματικός ρασοφόρος ή λαϊκός χρυσαυγίτης, συντηρητικός κλπ εκφράζει ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟΨΕΙΣ, χωρίς Εκκλησιολογικό – Εκκλησιαστικό υπόβαθρο!!! Δεν υπάρχει πουθενά γραμμένο πως η Εκκλησία ανήκει ή εκφράζεται από τη Δεξιά! Αυτά είναι κόλπα που προέκυψαν για να υπάρχει αλληλοϋποστήριξη στην Εξουσία κι όταν η Εκκλησία – ως καθαρά διοικητικό κομμάτι – μπαίνει σε τέτοια τρυπάκια, χάνει την ουσία που είναι ο Άνθρωπος! Αυτή είναι και η αντίσταση-στάση των μελών της Πρωτοβουλίας που θέλησαν να δείξουν πως στο χώρο της Εκκλησίας υπάρχει μια ζώσα παράδοση προοδευτική, που δρα, αντιδρά και κινείται εναντίον κάθε σκοταδισμού!

Θα πω κάτι λίαν σκανδαλιστικό, με την ευθύνη του λόγου μου. Η Ορθοδοξία βασικό χαρακτηριστικό έχει την Οικουμενικότητα, δεν είναι προνόμιο κάποιου περιούσιου λαού. Θα πω μάλιστα πως είναι πολύ πιο Διεθνιστική από την Αριστερά ακόμη, αφού καλεί και αποδέχεται τους λαούς με τα ήθη και τα έθιμά τους χωρίς να αλλοτριώνει σε κάτι αυτούς από τις παραδόσεις τους.

Η Πρωτοβουλία ζητά, μέσω των υπογραφών των μελών της, από την Ιερά Σύνοδο μια επίσημη τοποθέτηση απέναντι στα προβλήματα που έχουν προκύψει, ειδικά με τις χωρίς διάκριση αρχιερατικές τοποθετήσεις, κάποιων λίγων προσώπων που όμως έχουν επιλέξει το δρόμο της δημοσιότητας και της φασαρίας. Καθένας απ’ όπου βρίσκεται ή μπορεί να βρεθεί οφείλει να δώσει αγώνα εναντίον του φασισμού, του νεοναζισμού και των κάθε είδους διακρίσεων.

Η αλήθεια είναι πως ως τώρα ακουγόταν μόνο ένας στεγνός ιερατικός λόγος, πολλές φορές αθεολόγητος. Ήρθε η ώρα των δυναμικών αντιδράσεων.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΤΙΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Εικόνα της Μαρίας της Αιγυπτίας με σκηνές του θαυμαστού βίου της.
Η οσία Μαρία η Αιγυπτία έζησε τον 6ο αι.και είναι πρώην πόρνη που αγίασε. 
Θεωρείται από τις σημαντικότερες γυναίκες ασκήτριες.

Η Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού δεν θα ξεχάσει ποτέ τον ακραία ρατσιστικό λόγο του Ανδρέα Λοβέρδου, με κορύφωση τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών και τη στέρηση όλων των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.

Για την ακρίβεια ήταν η πρώτη φορά που επισημάναμε στην Πρωτοβουλία μας ακραία ρατσιστική συμπεριφορά έξω από τα όρια της Χρυσής Αυγής. Ο λόγος και η απόφαση διαπόμπευσης οδήγησαν σε πρόκληση αμετάκλητης βλάβης ηθικής και σωματικής, σε βάρος αυτών των γυναικών, συνανθρώπων μας, εξαιτίας των αποφάσεων του τότε Υπουργού Υγείας. Πέρα από κάθε γενικότερη πολιτική τοποθέτηση των μελών μας, ήταν ομόθυμος ο σκανδαλισμός μας και ο θυμός μας από την απάνθρωπη στάση του Υπουργού, που συνεχίστηκε στην ίδια λογική και από τον διάδοχό του Άδωνη Γεωργιάδη.

Θεωρώντας ότι τέτοιος λόγος και πράξη εξαχρειώνει και απανθρωποποιεί εντελώς το πολιτικό μας σύστημα, θεωρούμε αδιανόητη τη συμμετοχή του Ανδρέα Λοβέρδου σε κυβερνητικό σχήμα. Άλλωστε, οι φωνές εξαλλοσύνης, ακραίου ρατσισμού και πλήρους εκχυδαϊσμού στη δημόσια ζωή έχουν πληθύνει στην κυβέρνηση και συντελούν στον εκφασισμό όλης της ελληνικής κοινωνίας.

ΩΣ ΕΔΩ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.

ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.

 

Μα εγώ σηκώνομαι

της Μάγιας Αγγέλου

[4 Απριλίου 1928 – 28 Μαΐου 2014]

Μπορείς στην Ιστορία να με διασύρεις
Με το στρεβλό σου ψέμα το πικρό
Στη λάσπη μέσα ίσως να με σύρεις
Αλλά σαν σκόνη εγώ θα σηκωθώ

Που αναπηδώ γιατί σε αναστατώνει;
Γιατί η κατήφεια τόσο σε στοιχειώνει;
Που περπατώ καμαρωτά σαν να κατείχα
Πετρελαιοπηγές μες στο σαλόνι

Ακριβώς σαν τα φεγγάρια και τους ήλιους
Με της παλίρροιας το σίγουρο ρυθμό
Σαν τις πιο αισιόδοξες ελπίδες
Και πάλι εγώ θα σηκωθώ

Θέλεις να με βλέπεις τσακισμένη;
Σκυφτό κεφάλι χαμηλωμένο βλέμμα
Από το κλαψούρισμα εξασθενημένη
Με ώμους πεσμένους σαν δάκρυα χυμένα

Η αγέρωχή μου στάση σε προσβάλλει;
Μην αφήνεις να σου τρώει την ψυχή
Που εγώ γελώ σαν να κατείχα
Χρυσωρυχεία στην πίσω την αυλή

Μπορείς να με πυροβολήσεις με τα λόγια
Να είναι το βλέμμα σου μαχαίρι κοφτερό
Μπορείς να με δολοφονήσεις με το μίσος
Μα σαν αέρας εγώ θα σηκωθώ

Σε ξαφνιάζει ο γυναικείος ερωτισμός μου;
Σ’ αναστατώνει ολοένα βαθμηδόν
Που χορεύω διαμάντια σαν να είχα
Ψηλά στο σμίξιμο των δύο μου καλτσών

Μες απ’ τα καλύβια της ντροπής της Ιστορίας
Σηκώνομαι
Από ένα παρελθόν εδραιωμένης δυστυχίας
Σηκώνομαι
Είμαι μαύρος ωκεανός με πλάτη και μυστήρια
Ξεχύνομαι φουσκώνω αντέχω την παλίρροια

Πίσω μου αφήνοντας νύχτες αντάρας φοβέρας
Σηκώνομαι
Σε μια χαραυγή διαυγούς θαυμάσιας μέρας
Σηκώνομαι
Φέρνοντας τα προγονικά που μου έδωσαν δώρα
Είμαι του σκλάβου το όνειρο η ελπίδα η ώρα
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι
Σηκώνομαι

 
Τίτλος Πρωτοτύπου: Still I rise
Απόδοση δική μου